Sual: Dinin emir ve yasaklarını, insana dünyada fayda sağladığı için yapmak doğru olur mu?
Cevap: İslâmiyete uymanın, ibadet etmenin, dünya menfaatleri üzerine kurulmayacağı, akıl sahipleri için pek meydanda olan bir hakikattir. Şûrâ suresinin 20. âyet-i kerimesinde mealen;
(Ahireti kazanmak için çalışanların kazançlarını arttırırız. Dünya menfaati için çalışanlara da, ondan veririz. Fakat, ahirette bunların eline bir şey geçmeyecektir) ve İsrâ suresinin 18., 19. âyet-i kerimelerinde de mealen;
(Menfaatleri ve lezzetleri çabuk geçen, tükenen dünyayı isteyenlerden, dilediğimize, istediğimizi veririz. Ahiret menfaatleri için çalışan müminlerin mükâfatları boldur) buyuruluyor. Hadis-i şeriflerde de;
(Allahü teâlâdan başkası için her kim ne işledi ise, karşılığını ondan istesin, denilecektir) ve (Allahü teâlâ, ahiret için yapılan iyiliklere dünyada da mükafat verir. Fakat, yalnız dünya için yapılan işlere ahirette hiç mükafat vermez) buyuruldu.

İslâmiyetin hükümlerinin ahiretteki faydalarıyla birlikte dünyadaki faydalarını, sosyal iyiliklerini de düşünmek yasak değildir. Hatta, bu faydaları, zamanın yeni bilgileri ile açıklayarak anlatmak, din adamlarının vazifesidir. İslâmiyetin hükümleri üzerine yürütülecek sosyal düşünceler, Müslümanlardan ziyade, din düşmanlarına karşı bir müdafaa silahı ve yarış vasıtası olarak hazırlanması lazımdır. İslâmiyetin hükümlerinin, dünyada olan faydalarını ve iyiliklerini Müslümanların da bilmesi elbette faydalıdır. Ancak, Müslümanların yalnız bilmekte kalması lazım olup, ibadetleri dünya faydaları üzerine bina etmek derecesine gelmemelidir. Böyle olursa, ibadetler bozulur. İslâmiyetin istediği vazifelerde dünya için ne kadar fayda bulunursa bulunsun, bunları yalnız Allahü teâlânın emri olduğu için ve ahirette, azaptan kurtulmak için yapmak lazımdır. Böyle niyet olunca, dünya faydalarının ayrıca düşünülmesi, yapılan ibadete zarar vermez.

İbadetlerde ahiret faydalarını bırakarak, yalnız sosyal iyilikler aramak ve bu araştırmayı esas tutmak, dine inanmamak hastalığının alametlerindendir. Dinin hükümlerinin dünyadaki faydaları, iyilikleri pek mühim ve meydanda olmakla beraber, Cennet ve Cehenneme inananlar, dünya menfaatlerini hatırlarına bile getirmezler.

Sual: "Müslüman, namazı kendini cehennemden kurtarmak için kılar" diyenlere ne cevap vermelidir?

Cevap: İslamiyeti anlamamış olan bazı kimseler; “Müslümanlar, egoist, yani hodbin, kendini düşünür” namaz kılanlara da; “Kendini cehennemden kurtarmak için namaz kılacağına, kalk insanlara hizmet et!” diyorlar.

İslam dininin, egoist dini olmadığını, egoist olmayanların kıymetli olduğunu, Ehl-i sünnet âlimleri kitaplarında açıklamışlardır. Namaz kılmaya gelince, Müslümanlar, cahillerin zannettiği gibi, Cehennemden kurtulmak, rahata kavuşmak için ibadet etmez. Allahü teâlânın emri olduğu, vazife olduğu için ibadet yapar. “Vazife, amir tarafından emredilen şeyi yapmak, men, yasak edileni yapmamaktır.” Amirlerin emirleri birbirine benzemiyorsa, daha üstün olan amirin emri yapılır. Askerlikte bile, birinci vazife, büyük amirin emrini yapmaktır. Kâfirler, gençleri aldatmak için, vazife mukaddestir, önce vazife, sonra namaz, diyor. Evet, vazife onların zannettiklerinden de daha çok mukaddestir. Fakat, birinci vazife, en büyük amirin emrini yapmaktır. En büyük amir, Allahü teâlâdır. O hâlde birinci vazife, namazdır. Hiçbir amir, hiçbir kumandan, hiçbir makam, bu birinci vazifeyi değiştirmemelidir. Katı kalpli, din düşmanı olup namaza mâni olanların yanında çalışmayıp, buradan uzaklaşmalıdır. Bu Müslümana, Cenâb-ı Hak elbette başka yoldan, daha çok rızık verir. İmâm-ı Gazâlî hazretleri Kimyâ-i se'âdet kitabında buyuruyor ki:

“Namaza mâni olan, güçlük çıkaran vazifede bereket olmaz. Namaza elverişli olan vazifelerde bereket vardır.” Yine bu kitapta buyuruluyor ki:

“Resulullah sallallahü aleyhi ve sellem buyurdu ki: (Müslüman demek, Müslümanlara eli ile, dili ile zarar vermeyen kimse demektir.) Her Müslümanın böyle olması lazımdır. Bir hadis-i şerifte de;

(İmanı kâmil, olgun olanınız, ahlakı güzel olanınızdır!) buyuruldu.”

Görülüyor ki, iman bile, ahlak ile, insanlara faydalı olmakla ölçülmektedir. İslâm Ahlâkı kitabında, Müslümanların güzel ahlakı uzun yazılıdır. Namaz kılarken, bütün müminlere selam verilmekte, dua edilmektedir. Namaz kılmayan ise, müminlerin bu hakkını çiğnemektedir. O hâlde, namaz kılmak, bencillik, hodgamlık değil, hayırhahlıktır. Namaz kılmamak ise, zulümdür.